Genietend van het mooie nazomerweer op de Gravières is het telkens weer dat deze klassieker van Joe Dassin me door het hoofd speelt.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
- Carl
- Ik woon en onderneem in Nederland en Frankrijk. Mijn liefde voor Frankrijk is diepgeworteld maar niet onvoorwaardelijk. Het leven is er spreekwoordelijk goddelijk maar het ondernemingsklimaat is er guur. Op deze blog wil ik beide aspecten belichten door mijn ervaringen met u te delen.
2 opmerkingen:
Wat een mooie keus, dat nummer geeft de melancholie van het najaar mooi weer. Paar jaar geleden stond ik langs de Seine in Parijs, voor een galerie. Daar hing een affiche van een expo van Marie Laurencin. En toen dacht ik: ze bestaat echt, en ze maakte inderdaad auqurellen.
Ook een gruwelijk mooi najaarslied: http://www.youtube.com/watch?v=9cy_2rVY62Q
François, leuk dat je reageert. Mijn peetdochter 'studeerde' aan de Lycee Marie Laurencin in Tarrare en ze wist niet wie het was, dus wereldberoemd is ze nou ook weer niet.
Ik hou het kort want we vieren vandaag een feestje (met eten dat jij normaliter liever uit een doosje eet) en profiteren van de mooie dag vandaag om dat buiten te doen. Eerdaags verslag van deze voor Biche en mij bijzondere dag.
Een reactie posten